Recensies

Recensie: Ligeti in het Orgelpark

09.10.2008

"[...] In 1966 schreef Ligeti Lux aeterna. Het behoort inmiddels tot de koorklassiekers, en niet alleen omdat Stanley Kubrick fragmenten gebruikte voor zijn film 2001: A Space Odyssey. Voor dit zestienstemmige stuk besteeg het Nederlands Kamerkoor de bovengalerij van het Orgelpark, waarvandaan de lange klinkers en wrijvende lijnen zorgden voor een steeds wisselende lichtval.
Na het wegsterven van de laatste noot dirigeerde Klaas Stok nog een tijdje door. Dat deed hij op voorschrift van de componist, maar de symboliek van de stilte reikte verder. Als het Kamerkoor na de afgekondigde subsidiekorting een gezelschap van freelancers wordt, zal het wel nooit meer zo’n prachtprogramma instuderen voor slechts één Amsterdams middagconcert.”

Guido van Oorschot in de Volkskrant van 23 september 2009

[...] Niet alleen de laat-romantische klanken van Ligeti’s vroegste composities uit 1945/46 streelden het oor. In de gewetensvolle instudering van dirigent Klaas Stok verrukten ook het latere ‘Éjszake’ en ‘Reggel’ uit 1955 - voorboden van een na 1956 toenemend ontketende componist. In twee rijen van acht tegenover elkaar geposteerd, besloten de zangers vanaf de balkons met het tijdloze meesterwerkje ‘Lux aeterna’ (1966). Hierin bereikte Ligeti’s langzaam gerijpte componeerstijl met toontrossen of ‘clusters’ zijn ‘apex’. Na de laatste ijle klanken dirigeerde Stok nog een tijdje geluidloos door en sloeg ons zo bijkans de eeuwigheid in.”

Kees Arntzen in Trouw van 23 september 2008