Recensies

Recensies oktober 2009

01.11.2009

La Voce Femminile

Leeuwarder Courant van 10 oktober 2009, door Jeanine Kramer

“De visionaire Hildegard van Bingen (1098-1179) was een van de vroegst componerende vrouwen. De fraaie klanken van haar muziek omlijst de in opdracht geschreven werk[en] van drie hedendaagse componistes, in het programma ‘La voce femminile’, waarmee het (gemengde) Nederlands Kamerkoor in Frankrijk en Nederland op tournee is.
Dit contrast van heel oud naar uiterst nieuw (2009, wereldpremière) kon niet groter zijn, maar het werkt fantastisch. Zo naderde met langzame schreden van achter uit de kerk de Eeuwigheid en klonk deze schitterende engelenzang uit steeds andere hoeken. [...]
De bescheiden Noorse dirigente Grete Pedersen met haar gedecideerde slag had de uitstekende zangers en zangeressen van het NKK prima in balans in haar ‘vrouwenprogramma’.”

Friesch Dagblad van 10 oktober 2009, door Jack Frölich

“Het Nederlands Kamerkoor staat al ruim zeventig jaar garant voor prachtige koormuziek uit allerlei periodes uit de muziekgeschiedenis. [...] La voce femminile was een heel bijzonder en intrigerend concert waarin het uitdrukken van emoties en gevoelens een belangrijk aspect was.”

Tensodagen

“Heldere zang op Tenso-dagen”

De Telegraaf van 19 oktober 2009, door Frederike Berntsen

“[...] In Jolivets ode aan de liefde [Epithalame] vormen de aangrijpende teksten van eigen hand een krachtige eenheid met de rijkdom van zijn klanktaal. Onder leiding van de Est Risto Joost spraken de leden van het Nederlands Kamerkoor deze taal alsof het stuk voor hen was gecomponeerd. Vastberaden en met een zekere spitsheid regen ze sobere en voluptueuze fragmenten aaneen.
Dezelfde heldere zangkunst deed wonderen in Messiaens felle ‘rechants’: de gespierde solo’s klonken hier als een klok.” [...]

NRC Handelsblad van 17 oktober 2009, door Jochem Valkenburg

“[...] Het was onder meer te horen in een uitvoering van Olivier Messiaens Cinq rechants (1948), door het Nederlands Kamerkoor opgetogen en ritmisch uitgevoerd. Een verrassing was het relatief onbekende Epithalame (1953) van de te onbekende Fransman André Jolivet (1905-1974). Diens zelfgeschreven tekst is niet zo sterk, maar het koor kon gloriëren in de muziek, met ritmisch brommende bassen, kervend vrouwenstemmen en gebalanceerde akkoorden. [...]”

De Gelderlander van 21 oktober 2009, door Tom Ruijfrok

“[...] De uitvoering van beide werken [Cinq rechants van Messiaen en Epithalame van Jolivet] onder leiding van de jonge Estse dirigent Risto Joost was hoe dan ook om door een ringetje te halen; eens te meer viel hier, naast de grote homogeniteit en de als altijd verzorgde koorklank, de enorme kwaliteit van de individuele stemmen op. [...]”

http://cultureelpersbureau.nl/, door Ellen Segeren

“ [...] De Tenso Dagen, waaraan de crème de la crème van de Europese kamerkoren meedoet, werden dit jaar in Amsterdam georganiseerd door de twee vooraanstaande Nederlandse kamerkoren. Beide koren hadden ervoor gekozen op de eerste avond na elkaar op te treden. Al zitten de koren elkaar in het veld niet in de weg, het is vrijwel onmogelijk om iedere vergelijking uit te sluiten. Daarmee stelden ze zich kwetsbaar op, wat alleszins nobel genoemd mag worden.   
De piepjonge Estse dirigent Risto Joost stuurde het Nederlands Kamerkoor door een keuze uit de informele canon van 20e- en 21e-eeuwse koormuziek, met vooral Franse stukken. De Cinq rechants van Olivier Messiaen klonken helder en trefzeker in de niet bepaald voor de hand liggende intervallen. Het was ook een goede gelegenheid ook om een aantal koorzangers in solo’s te horen, zoals mezzosopraan Helena van Heel in een prachtige passage. Een verademing was daarbij – bij de hele avond trouwens – dat de teksten naast het koor werden geprojecteerd, waardoor hinderlijk geblader uitbleef. Van Heels slotnoot, wegstervend tot pianissimo, kreeg daardoor alle verdiende lading. [...]”