Le Cantique des Cantiques - Daniel-Lesur

Het Bijbelse Hooglied is een van de oudste liefdesgedichten uit de wereldliteratuur. Het bevat geen vrome gebeden of dogmatische wetten, maar pure poëzie over de liefde tussen twee mensen. Het bezingt onverbloemd de schoonheid van het menselijk lichaam, de natuur den de hartstocht tussen twee geliefden in beelden die na duizenden jaren nog niets aan zeggingskracht hebben verloren.

Om de expliciete poëzie binnen de kerkelijke traditie een plek te geven, ontstond een lange traditie van allegorische uitleg. De bruidegom werd gezien als God en de bruid als de mens. Zo werd lichamelijke hartstocht vertaald naar een verheven, geestelijke overgave.

Hij vlocht de vurige Franse vertalingen van de liefdespoëzie door oude, Latijnse kerkgezangen. Terwijl de voorste stemmen in het Frans de zinnelijke verzen van het Hooglied bezingen, weven de achterste stemmen in het Latijn eeuwenoude Gregoriaanse en liturgische motieven door het werk. Het Latijn vormt een tijdloze, mystieke bedding waartegen de Franse poëzie tot bloei komt.

Het resultaat is een monumentaal meesterwerk, geschreven voor 12 afzonderlijke stemmen: 3 sopranen, 3 alten, 3 tenoren en 3 bassen. Elke stem heeft een zeflstandige melodische lijn. Zo weven de zangers samen ene rijk klanktapijt dat continu transformeert.

In zeven delen voert de muziek je mee van roerloze rust to de dramatische ontlading waarin klinkt dat de liefde net zo sterk is als de dood.