Wat blijft er over als vertrouwde zekerheden wegvallen? In deze poëtische voorstelling onderzoeken zangers en oud-zangers van het Nederlands Kamerkoor met muziek, humor en weemoed de schoonheid van afscheid en verandering.
Er was een tijd waarin ouder worden automatisch geassocieerd werd met wijsheid en respect. Tegenwoordig is dat niet meer vanzelfsprekend. Zingen op het allerhoogste niveau kent zijn grenzen; het is een kunstvorm met een houdbaarheidsdatum. Vroeg of laat moeten zangers afscheid nemen van de muzikale familie waarmee ze ooit onafscheidelijk verbonden leken.
Maar wat gebeurt er als je loskomt van iets wat jarenlang je houvast was? Is het een afscheid vol verlies, of juist een nieuw begin met ruimte voor iets anders? Het is een universele vraag, die in onze samenleving voortdurend gesteld wordt. Deze voorstelling is een speelse, ontroerende zoektocht naar dat proces van loslaten.
Met humor, weemoed en prachtige muziek uit de romantiek en het begin van de twintigste eeuw. Een bijzondere samenwerking tussen regisseur Sjaron Minailo, artistiek directeur Tido Visser, zangers én oud-zangers van het Nederlands Kamerkoor.
Losgezongen wordt mede mogelijk gemaakt door Fonds Sluyterman van Loo.
