Darwin
Onpeilbare Zee, golven van jaren,
Oceaan van Tijd, wateren van diep verdriet
brak door het zout van menselijke tranen!
Oeverloze stroom, die in eb en vloed
de grenzen van de sterfelijkheid omarmt!
Ziek van prooi, maar toch jammerend om meer,
braak je wrakken uit op je onherbergzame kust
zo verraderlijk in kalmte, zo verschrikkelijk in storm,
wie zal jou trotseren, Onpeilbare Zee?
Op het schip van Zijne Majesteit de Beagle vult de zee mijn geest
met een gevoel van oneindigheid
De zee ligt voor me, koud en eentonig, als de kale korst van een verlaten planeet.
En toch, herinneren de golven me aan de weilanden thuis,
Down House, weilanden, zachte heuvels, glooiend en golvend ver weg nu.
Mijn ziel verruimt zich voor de grote keten van het leven.
(Charles Darwin)
Op de Galapagoseilanden observeer ik spotlijsters.
Spotlijsters verschillen van eiland tot eiland.
Verschillende snavels en verschillende liedjes.
Verschillende snavels voor verschillend voedsel.
Dieren veranderen, soorten transformeren, passen zich aan, evolueren.
De Beagle trotseert de oceanen. Australië. Afrika.
Over de golven en door de stormen draag ik de geheimen van de evolutie naar huis.
(De Presentator)
Geachte heren,
ter gelegenheid van ons Eerste Internationale Eugenetische Congres
heb ik de eer u met trots voor te stellen aan onze zeer gewardeerde voorzitter,
doctor Leonard Darwin.
Als achtste kind van Charles Darwin beschouwt hij zichzelf,
met gepaste bescheidenheid, als de minst intelligente van al zijn broers en zussen.
Wij weten natuurlijk heel goed dat deze nederigheid vooral aangeeft hoe briljant zijn familie is.
Het woord is aan u, beste doctor.
(Leonard Darwin)
Dank u.
Erfelijkheid zou naar mijn mening de leidraad moeten zijn van onze maatschappij.
Ik verheug me over de band tussen de families Galton en Darwin,
omdat die me in nauw contact bracht met de neef van mijn geliefde vader,
die opvallende en charmante persoonlijkheid, sir Francis Galton,
grondlegger van de eugenetica.
In 1883 gebruikte Galton in zijn werk Inquiries into Human Faculty
voor het eerst het woord ‘eugenetica’ in verband met het ‘cultiveren van ras’.
Zo gaf hij uiting aan het wetenschappelijk onzerzoek naar veredeling,
waarbij geschiktere rassen of bloedlijnen
meer kans hebben om te domineren dan minder geschikte.
Moge de mantel van sir Francis rusten op allen die binnen de erfelijkheidsleer
in zijn voetsporen willen treden.
(Charles Darwin)
Thuis, 1839. Down House, Kerstmis is net voorbij.
Op een koude winteravond is ons eerste kindje geboren.
Ik observeer William Erasmus aandachtig.
De eerste week gaapt, hikt en niest hij.
Als hij een maand en een dag oud is, neemt hij de borst waar als hij er tien centimeter vandaan is.
Zijn lippen getuit, zijn ogen gefixeerd.
Hoe weet hij dat?
Door geur of door zien?
In ieder geval niet door aanraken.
(Leonard Darwin)
Toen Galton over eugenetica sprak,
dacht hij aan alle methoden waarmee toekomstige generaties
in hun nobele kwaliteiten steeds hoger zouden kunnen reiken.
Wij handelen indachtig de opvattingen van de eerste grote pionier van de eugenetica
door ons te wijden aan de verbetering
van het lot van de miljoenen ongeborenen in de toekomst.
(Charles Darwin)
Thuis. Down House. Zomer.
De tuin staat in volle bloei.
In de zomer observeren mijn kinderen en ik de hommels.
Bombus hortorum.
Om de hommels te volgen, liggen mijn kinderen op hun buik.
En als er eentje voorbijvliegt, roepen ze:
Kijk, een hommel.
(Leonard Darwin)
Politiek gezien heeft de toekomst geen enkele stem!
Het is onze taak alle methoden te bestuderen om het verval van het land te voorkomen.
Wetgeving is slechts een middel om de nationale wil af te dwingen.
Als de minst begaafden van een land zich sneller voortplanten,
worden de hogeren bedolven door de lageren,
en is het land in verval.
De grootste noodzaak tot hervorming betreft de scheiding van zwakzinnigen.
We moeten de verontrustend snelle voortplanting van die ongelukkige groep
van krankzinnigen, criminelen, dronkaards, armelui,
zieken, verkwisters en arbeidsongeschikten terugdringen.
(Charles Darwin)
Thuis. Down House. Lente.
Onze tienjarige Annie is aan roodvonk overleden.
Het luidt de definitieve doodsklok voor mijn christelijkheid.
(Leonard Darwin)
De campagne tegen ziekte, die wij van harte toejuichen,
heeft in sommige opzichten duidelijk anti-eugenetische effecten.
Ziekte levert wel degelijk gunstige resultaten op
door te voorkomen dat zieke dieren volwassen worden en zich voortplanten.
Dit is immers een van de methoden waarmee de fitheid van alle wezens,
sinds er leven op aarde is, gehandhaafd blijft.
Elke verbetering die ziekte terugdringt,
zal de natuurlijke selectie belemmeren.
Als het menselijke ras vooruitgang wil blijven boeken
en die eeuwenlange en moeizaam verworven vooruitgang niet wil verliezen,
is er een ander middel nodig voor het beperken van de voortplanting van de zwakkeren
dan dat van de natuurlijke selectie.
(Charles Darwin)
Thuis. Down House. Wederom Kerstmis.
William Erasmus is zeventien geworden.
Met een camera die ik hem gegeven heb, fotografeert hij Emma
die ons jongste kind,
de kleine Charles Waring, vasthoudt.
We noemen hem Baby.
De baby is klein voor zijn leeftijd en laat met lopen en spreken.
Hij heeft een vrolijk karakter, maar is niet erg energiek.
Hij ligt op mijn schoot en maakt borrelende geluidjes als ik over zijn kin beweeg.
De baby heeft roodvonk.
Ik maak me zorgen.
Emma en ik zijn volle neven en nichten.
Is dit de oorzaak van hun ziekte?
Ziekte levert gunstige resultaten op door te voorkomen dat zieke dieren
volwassen worden en zich toch voortplanten.
Eugenetica is een grote morele kwestie, gebaseerd op een wetenschappelijke grondslag.
Er is geen nobeler taak denkbaar
dan naar de allerarmste meisjes in onze grote steden te gaan
en hen ervan te doordringen
dat het zowel moreel als materieel van belang is
om zelfbeheersing te tonen
voordat zij de stap zetten om te trouwen.
Alle getrouwde vrouwen uit de beter betaalde klassen
die vrijwillig afzien van hun primaire plicht om moeder te worden
zondigen tegen de natuur.
Toen de Linnean Society voor het eerst Darwins theorie van de natuurlijke selectie bekendmaakte,
op 1 juli 1858,
was Charles Darwin niet aanwezig.
Hij was op de begrafenis van zijn jongste zoon.
(Charles Darwin)
Het korte leven van ons arme jongetje was vredig, onschuldig en vreugdevol.
Ik denk dat hij uiteindelijk niet zo veel heeft geleden als het leek,
maar de laatste 36 uur waren obeschrijflijk ellendig.
Oeverloze stroom, die in eb en vloed de grenzen van de sterfelijkheid omart!
Ziek van prooi, maar toch jammerend om meer,
braak je wrakken uit op je onherbergzame kust
(Charles Darwin)
In zijn slaap des doods hervatte hij zijn kalme uiterlijk.
Wie zal jou trotseren, Onpeilbare Zee?
Oceaan van Tijd.
